M1A1 - amerykański kbk ( krótki bojowy karabinek) kalibru 7,62 mm na nabój specjalny typu pistoletowego o zwiększonej mocy (energia kinetyczna pocisku ok.130 kGm tj. 1275 J). Wyprodukowany przez firmę Winchester, w latach II wojny światowej w uzbrojeniu armii USA. Ma kolbę metalową składaną. Broń o niewielkim zasięgu ognia skutecznego do 100-150 m. Działanie oparte na zasadzie odprowadzenia gazów przez otwór w lufie, co powoduje krótki ruch tłoczka oddziałuj±cego na suwadło. Ryglowanie dzięki obrotowi zamka. Zasilanie z magazynka na 15 naboi. Mechanizm spustowy umożliwia prowadzenie tylko ognia pojedynczego.
M1 Garand rifle - (tekst Simona) Pierwszy karabin Johna C. Garanda powstał w 1920. Karabin działał na zasadzie wykorzystania energii gazów prochowych odprowadzanych przez spłonkę naboju. Spłonka cofaj±c się w łusce działała poprzez iglicę na rygiel, który pozwalał na odrzucenie zamka przez cofaj±c± się łuskę pod wpływem ciśnienia gazów w lufie. Chociaż armia amerykańska odrzuciła ten karabin, to pomysłowość konstruktora została doceniona, czemu dano wyraz, zatrudniaj±c go w zakładach zbrojeniowych w Springfield, gdzie kontynuował prace nad bronią automatyczną. W następnym modelu karabinu Garand zastosował bardziej konwencjonalny sposób wykorzystania gazów prochowych i po wielu próbach w 1932 jego karabin został nareszcie zaakceptowany przez armię. Przyszłość miała pokazać, że była to nadzwyczaj trafna decyzja. Pierwsze egzemplarze seryjne ukazały się w 1936, dzięki czemu armia amerykańska była jedyn±, która w czasie II wojny światowej całą swoją piechotę wyposażyła w karabiny automatyczne. Warto pamiętać, że w momencie wybuchu wojny liczba żołnierzy amerykańskich przewyższała liczbę dostępnych karabinów. Gdy w latach 50. zaprzestano produkcji, ogólna liczba karabinów Garanda osiągnęła pięć i pół miliona sztuk - nie licząc produkcji licencyjnej w innych krajach. Niewątpliwie sukces karabinów Garanda przyczynił się do docenienia broni automatycznej przez inne armie. Karabin Garanda działał na zasadzie wykorzystania energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny.
Thompson M1A1 SMG - amerykański pistolet maszynowy kal.11,43mm lub 9mm, skonstruowany w latach 1919-1921 przez gen. J.T.Thompsona i wyprodukowany przez firmę Colt. Znany był pod popularn± nazw± Tommy Gun. Najbardziej rozpowszechnioną odmian± jest właśnie Thompson M1A1 wz.1928 przyjęty do uzbrojenia armii amerykańskiej, a następnie angielskiej. Zasada działania oparta jest na wykorzystaniu odrzutu półswobodnego zamka (hamowanie zamka w pierwszym okresie odrzutu dzięki zmiennym siłom tarcia ruchomej wkładki mosiężnej.). W następnych modyfikacjach tej broni(M1 i M1A1) z okresu II wojny światowej wykorzystano zwykły odrzut swobodnego zamka, odpowiednio cięższego. Pm Thompson jako jeden z pierwszych był wyposażony w hamulec wylotowy zapobiegający podrzutowi broni podczas strzelania.
Bren Light Machine Gun(Bren LMG) - Kaliber/nabój .303, kraj pochodzenia Wielka Brytania, masa 9,75 kg, długość 1185 mm, długość lufy 560 mm, donośność praktyczna 1000 m, zasada działania: zasilanie z magazynka, odrzut gazów prochowych, chłodzenie powietrzne, szybkostrzelnosć 600 p/m, prędko¶ć wylotowa pocisku 730 m/s.
Stengun Mark II SMG - Kaliber 9 mm, nabój Parabellum, masa 2,95 kg, długość 762 mm, długość lufy 195 mm, donośność praktyczna 70 m, zasada działania: odrzut zamka swobodnego, szybkostrzelność 550 p/m, prędkość wylotowa pocisku 395 m/s.
Short Magazine Lee-Enfield (SMLE) - Kaliber 7,7 mm, ciężar z magazynkiem bez naboi 4,45 kg, długość broni - bez bagnetu 1170 mm, z bagnetem 1500 mm, liczba naboi w magazynku 5, prędkosć początkowa pocisku 740 m/s, rodzaj zamka: czterotaktowy.
Mosin Nagant Model 1944(także sniper) - Mosin - karabin powtarzalny kalibru 7,62 mm opracowany w końcu XIX w. przez Siergieja Mosina i wprowadzony do uzbrojenia armii rosyjskiej pod nazwą kb wz. 1891. W latach późniejszych wielokrotnie, ale nieznacznie, modernizowany (w wyniku modernizacji powitały między innymi: karabin wz. 1891/1930, karabinki wz. 1938, wz. 1944 i szereg innych). Występuje także w wersji wyborowej. Masa 4,5 kg, prędkość początkowa pocisku 880 m/s, pojemność magazynka 5 naboi. Karabinek powtarzalny wz. 1944, wzorowany na kb Mosina, ma masę 3,9 kg, prędkość początkowa pocisku 820 m/s.
PPSh-41 SMG - Skonstruowany przez inżyniera Szpagina, stał się jednym z najpopularniejszych pm-ów lat II wojny światowej. Jego pierwsze egzemplarze zostały wyprodukowane w 1940 r., a już w 1942 r. był w masowej skali dostarczany tak żołnierzom Armii Czerwonej jak oddziałom partyzanckim. Poza niewielkimi modyfikacjami - np. zmian± wzoru celownika - pozostał w niezmienionym ksztacie aż do lat pięćdziesi±tych, ustępuj±c miejsca słynnemu po dziś dzień "Kałaszowi". W momencie zakończenia wojny na uzbrojeniu Armii Czerwonej znajdowało się ok. 5 000 000 PPSz. Odporny na zanieczyszczenie i - dzięki swej prostej konstrukcji - niezawodny w działaniu, produkowany był w dziesiątkach małych i większych zakładów metalurgicznych. Kaliber 7,62 mm, długość 828 mm, długość lufy 265 mm, ciężar z pełnym bębnem na 71 naboi 5,4 kg.
MP40 SMG - Niemiecki pistolet maszynowy (Machinen-pistolete), Był szeroko stosowany w armi hitlerowskiej w czasie 2 wojny światowej. Stanowił modernizację p.m.-MP38 przeznaczonego pierwotnie dla oddziałów powietrzno desantowych. Działa na zasadzie swobodnego odrzutu zamka ze sprężyną powrotno uderzeniową w teleskopowej obudowie. Zasilanie nabojami 9 mm typu parabellum z wymiennego magazynka pudełkowego na 32 naboje. mechanizm uderzeniowy igliczny; iglica zamocowana w zamku z wystawieniem zapewniającym zjawisko tzw. wyrzutu. Mechanizm spustowy tylko na ogień ciągły. Celownik dwuzakresowy- 100 i 200 m. Kolba metalowa składana do zalet pm MP40 można zaliczyć prostotę budowy oraz łatwość produkcji i obsługi. Zasięg ognia skutecznego był niewielki celność mała. Kolejna modyfikacja.
StG 44 (mp 43) - oznaczenie automatycznej indywidualnej broni strzeleckiej, wprowadzonej w armii Hitlerowskiej pod koniec II wojny światowej. Nabój 7,92 mm, bezpo¶redni. Mimo oznaczenia mp-43 broń zaliczana do grupy tzw. Karabinów szturmowych. Do mp-43 oraz kolejnej modyfikacji StG-44 nawi±zuje konstrukcja kb automatycznego (szturmowego). Działanie broni oparte jest na wykorzystaniu energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór w lufie. Ryglowanie – przez przekoszenie zamka w płaszczyżnie pionowej. Zasilanie z magazynka łukowego na 30 nabojów. Mechanizm uderzeniowy kurkowy (specjalna sprężyna uderzeniowa). Mechanizm spustowy z przeł±cznikiem na ogień ciągły lub pojedynczy. Bezpiecznik nastawny oraz automatyczny (od przedwczesnych wystrzałów). Celownik nastawny krzywkowy (100-800 m). Kolba drewniana. Dzięki zastosowaniu nabojów pośrednich energia odrzutu broni (stosunkowo ciężkiej i o dużych wymiarach) jest znacznie mniejsza (rzędu 6J ) niż w broni na naboje karabinowe (rzędu 18-20J). Technologia produkcji MP-43 opiera się na tłoczeniu części.
Mauser K98 Rifle(także sniper) - W uzbrojeniu niemieckiej armi przez wiele lat znajdował się 7,92 mm kbk wz.98 k. Broń miała zamek suwliwy czterotaktowy. Ryglowanie dwoma przednimi symetrycznymi ryglami przez obrót trzona zamkowego. Mechanizm spustowy dwuoporowy. Nie wystaj±cy magazynek środkowy pionowy z dwurzędowym rozmieszczeniem 5 naboi typu M. (bez wystającej kryzy).
ukryj reklamę